Telefona bir sapık dadandı, arayıp duruyor, öpüçük sesleri geliyor ve kapatıyor. Bir, iki derken benim sabrım da taştı. Beş saniye…
Benim ailem sürekli namaz kılan bi aile; Benim de namaz kıldığımı zannediyorlar. Bir gün eve vaktinden önce geldim ve oturuyorum…
1992’de Samsun’da askerliğimi yapıyordum. İzne memleketime geldim, hoş beş muhabbet derken izin bitti. Tabi günün yorgunluğu ve ayrılık hasretine fazla…